Etappe 13 – Een verhaal over de toekomst

Door: Jorrit de Klerk
5 november 2018

“Volgers, welkom bij de dertiende etappe van deze Tour op een zonovergoten donderdag 14 juli 2050. Een dag waarop wellicht geschiedenis wordt gemaakt. Ik zit hier samen met Sandra Neky–bij ons allemaal bekend als drievoudig winnaar van de Tour Feminin.”
“Hallo, volgers. Fijn dat ik vandaag bij je aan mag schuiven, Bart, hier bij de finishlijn bovenop de Alpe d’Huez.”
“Daar zijn wij heel gelukkig mee, Sandra. Vertel, wat kunnen we vandaag verwachten? Het is Quatorze Juillet en dat betekent dat de Franse renners voor een etappezege willen gaan. Welke renners moeten onze volgers in de gaten houden en met wie, denk jij, kunnen ze het beste meerijden in de senseride?”
“Bart, natuurlijk moet ik mijn landgenoten een hart onder de riem steken en ik hoop dat veel van de volgers mee willen rijden met de Fransen. Zij kunnen een overwinning goed gebruiken, want na twaalf dagen koers staan de Franse renners nog met lege handen. Ik verwacht zeker vuurwerk en heb een lijst met interessante renners op de site gezet.”
“Maar laten we eerlijk zijn, Sandra; zijn er eigenlijk wel mogelijkheden voor andere renners? Veel volgers zijn reuze benieuwd of de grote verrassing van deze Tour, de Engelse Michael “Wonderboy” Hyams, vandaag definitief de Tour in zijn voordeel zal beslissen bij de beklimming van de Alpe.”
“Inderdaad, Bart, ik geef het toe. Wonderboy zou vandaag definitief het klassement kunnen maken. Ongelofelijk. Op de 13e dag van de Tour, die ook dit jaar, na veel protest, weer geen rustdag kende, staat Hyams de Wonderboy ondanks de afgelopen loodzware dagen al op zes minuten voorsprong op de nummer twee. Dat is nog nooit vertoond.”
“En dan vandaag een bergrit die finisht bergop. De Alpe is voor velen trouwens nog steeds de Nederlandse berg, alhoewel we meer dan drie decennia terug in de tijd moeten voor de laatste Nederlandse overwinning.”
“Waren er toen al senserides, Bart?”
“Nee, toen deden we het nog gewoon op de ouderwetse manier en volgden we de etappe alleen nog met externe camera’s.”
“Dat was een hele saaie tijd.”
“Zeker, Sandra.”
“…en nu begint het echt. Precies op de helft van de etappe gaan we de Col de la Croix de Fer op.”
“Ik zie het Engelse team, met Hyams, naar voren rijden!”
“Ondertussen zitten al drie miljoen van onze volgers in de senseride van Wonderboy. Ik kan het niet laten, Sandra, ik moet ook even overschakelen naar Hyams…”
“Dat begrijp ik, Bart.”
“Ik snap dat onze volgers dit willen meemaken. Het ritme van zijn benen. De kracht. Zijn ademhaling lijkt hij nog geheel onder controle te hebben. Ik schakel over naar de achterkant van deze ontsnapping. De Nederlander Sietzema hangt achter in de kopgroep. Oei. Au.”
“Bart, ik zie het op het scherm. De Vries zit ver in het rood.”
“Ja, dat voel ik, Sandra. Toch jammer dat we nog niet zijn gedachten kunnen meebeleven.”
“Wat een afdaling! Ondertussen zijn er meer dan zeven miljoen volgers in Hyams’ senseride. Financieel legt hem dat geen windeieren. Op dit moment verdient hij circa zestig euro per seconde.”
“Sandra, ik ga je het toch vragen. De ongelofelijke prestatie van Hyams. Er is discussie.”
“Klopt. Maar er is geen enkel bewijs. Dopinggebruik is al bijna net zo lang uit het wielrennen gebannen als de laatste Nederlandse etappewinst, Bart.”
“Bedankt, Sandra, dat je mij daar aan herinnert. Inderdaad, Wonderboy is continu onder controle. Zelfs op dit moment kunnen we zijn bloedwaardes en zuurstofopname op het scherm zien. Maar je weet waar ik op doel.”
“Ja, Bart. De geruchten rondom DNA-aanpassing.”
“Die onherkenbaar zijn.”
“Ik geloof dat Hyams bij een groep sporters hoort die het geluk hebben zowel fysiek als mentaal het talent te hebben om deze wedstrijd te kunnen winnen. En het nog grotere geluk om op jonge leeftijd te zijn ontdekt.”
“Op zevenjarige leeftijd heeft de eerste crowdfunding voor het talent Hyams al miljoenen opgeleverd.”
“Tegenwoordig weten we supersnel talenten te herkennen. Door deze maximale ondersteuning kan hij deze prestaties neerzetten. Dat er sprake is van DNA-doping kan ik niet geloven.”
“Want?”
“Bart, dat zou betekenen dat Hyams al voor zijn geboorte is gemanipuleerd. Dan zou hij zijn gecreëerd voor wielrennen. En ik kan me niet indenken dat er ouders zijn die dat hun kind zouden aandoen.”
“Misschien voor zestig euro per seconde?”
“Wij moeten ons op de sportieve prestaties richten en niet op aannames, Bart.”
“En daar gaat Hyams! We zijn nog maar tien meter de Alpe op en daar gaat Wonderboy.”
“Bart, kijk! Vinci en Miéscocz kunnen niet volgen. Ze hebben de hele tijd als een elastiekje achter Hyams gehangen, maar nu wordt de spanning te groot en staat het op breken. Kijk dat tempo. Dat ritme. Ongelofelijk.”
“Het is bovenmenselijk, Bart.”
“Mensen, volg dit. Volg. Ga mee met deze historische gebeurtenis. Ik weet dat ik dat niet mag zeggen, maar dit is ongehoord.”
“Meer dan twintig miljoen bijrijders heeft Hyams in zijn senseride. Mensen die zijn kracht nu kunnen voelen, de wind over zijn gezicht, zijn zweet ruiken, het gegil langs de kant horen.”
“Fantastisch!”
“Kijk zijn hartslag. Alsof hij nog op het vlakke rijdt…”
“Daar gaat Vinci, Bart! Vinci heeft nog ergens energie gevonden en springt achter Hyams aan.”
“Hyams had twintig meter voorsprong maar Vinci wil niet opgeven. Nog anderhalve week Tour, het hoeft niet over te zijn!”
“Veel volgers schakelen over naar Vinci’s senseride. Ze willen voelen of de Italiaan in de buurt kan komen. Kan Wonderboy nog een wonder bewerkstelligen?”
“Bocht zeven! De Nederlandse bocht. En Vinci zit nog steeds in het wiel van Wonderboy. Gaat Hyams het redden? Ik duik zijn senseride in.”
“Vinci geeft alles. Toch weet ik niet of hij het volhoudt, Bart.”
“En… Ja, Wonderboy does it again! Hij versnelt op het moment dat de oranje rookpotten van de Nederlandse fans ontploffen.”
“Bart, de senserides van beide rijders zitten bomvol. Ik begrijp dat de senseride servers het niet meer trekken. Mochten volgers niet kunnen inloggen; kijk via de externe camera’s.”
“Ik blijf in de senseride van Hyams, Sandra. Ik…”
“Bart, ik zie nu, voor de eerste keer, toch onregelmatigheden in het ritme van Wonderboy. Zijn hartslag…”
“Au.”
“Gaat het, Bart. Hoe is de senseride? Hoe is het vanuit het standpunt van Hyams?”
“Ik weet het niet, Sandra. Het voelt… Au… het voelt niet…”
“Oh mijn God, dit kan niet goedgaan. Het ritme van Hyams gaat plots als een dolle tekeer. Dit kan niet… Zijn hartslag is ver boven de 250…”
“Sandra…”
“Volgers die niet zijn ingelogd, probeer niet meer in de servers te komen. Niet meer proberen in te loggen! De bandbreedte is nodig voor andere zaken. De dokterswagen moet…”
“Argh…”
“300. Mijn God. Kan een hart zo snel… Dat kan toch niet… Bart, ik denk…”
“Nee.”
“Ik… Hij valt. Hyams valt. Hij schokt. De menigte oranje toeschouwers duikt achteruit. Mensen gillen. Hyams ligt… Oh mijn God. Ik zie bloed. Waar komt het… Het stroomt uit zijn mond… Het lijkt… Verdomme, zijn ritme is weg… Hij is… Zijn borstkas… Alles is…
Het lijkt verdomme wel of zijn hart is ontploft… Het bloed, rood, oranje… Bart, Bart…”
“…”
“Mensen, zit u nog in de senserides? U moet nu…”
—Verbinding verbroken. Onze excuses. Senseride, experience everything—

 

Eerder verschenen in STT85: Wie wij worden, Toekomstbeelden van mensen in 2050 (2016, E. Willemse)